Instytut Interdyscyplinarnych Badań Historycznych Uniwersytetu Kaliskiego im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego oraz Komisja Naukowa Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk zapraszają na kolejne spotkanie naukowe, poświęcone fotografii reklamowej w okresie PRL.
Gościem wydarzenia będzie dr hab. Maciej Szymanowicz, prof. UAM (Wydział Pedagogiczno-Artystyczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza).
Temat wykładu
„Sztuka perswazji. O polskiej fotografii reklamowej w latach 1956-1989”
Termin i miejsce
Data: 26 lutego 2026 r. (czwartek)
Godzina: 17:00
Miejsce: Instytut Interdyscyplinarnych Badań Historycznych UK, Plac św. Józefa 2–6, Kalisz
O wykładzie
Celem wykładu jest przybliżenie jednego z najmniej znanych wątków w historii polskiej fotografii XX wieku – fotografii użytkowej, a w szczególności reklamowej i modowej. Prelegent omówi przyczyny marginalizacji tej dziedziny w okresie PRL oraz jej specyfikę w realiach gospodarki centralnie planowanej.
Podczas spotkania zaprezentowane zostaną przykładowe prace wybitnych twórców, m.in. Zbigniewa K. Wołyńskiego, Stefana Wojneckiego, Władysława Ruta, Tomasza Sikory oraz Jana i Waldyny Fleischmannów. Wykład będzie bogato ilustrowany niepublikowanymi szerzej materiałami archiwalnymi.
O prelegencie
Dr hab. Maciej Szymanowicz, prof. UAM, jest historykiem sztuki specjalizującym się w historii fotografii. Kieruje Zakładem Ochrony Dziedzictwa Kulturowego i Komunikacji Międzykulturowej WPA UAM w Kaliszu, wykłada także m.in. w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie oraz na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
Jest autorem licznych publikacji naukowych, kuratorem wystaw fotograficznych oraz prezesem Naukowego Towarzystwa Fotografii. Jego badania koncentrują się na polskiej fotografii reklamowej XX wieku.
W ramach wyjazdu studyjnego zorganizowanego przez dr Martę Hurkę studenci Logistyki mieli okazję odwiedzić siedzibę GS1 Polska w Poznaniu, gdzie uczestniczyli w całodniowym, intensywnym programie szkoleniowo-warsztatowym poświęconym logistyce, międzynarodowym standardom identyfikacji oraz cyfryzacji informacji o produktach. Studentom towarzyszył także dr Maciej Ciszewski.
Spotkanie rozpoczęło się od powitania uczestników przez Panią Patrycję Gaj oraz ogólnej prezentacji działalności GS1, podczas której studenci zapoznali się z rolą organizacji w globalnych łańcuchach dostaw oraz znaczeniem standardów GS1 w handlu, logistyce i przemyśle. Następnie Pani Agnieszka Dziuba omówiła kody 2D, ich zastosowanie oraz przyszłość identyfikacji produktów, a także zademonstrowała skanowanie i działanie demonstratora.
Istotnym elementem programu była interaktywna „Gra o Standardy – Scan & Learn”, która w angażującej formie pozwoliła studentom zrozumieć, jak standardy funkcjonują w praktyce biznesowej i jak wpływają na efektywność procesów logistycznych oraz komunikację pomiędzy uczestnikami rynku.
W dalszej części zajęć Pani Agata Horzela zapoznała studentów z zasadami tworzenia i stosowania etykiety logistycznej, ucząc ich, w jaki sposób prawidłowa identyfikacja jednostek logistycznych wspiera zarządzanie magazynem, transportem i przepływem informacji. Zwieńczeniem programu były dwa bloki poświęcone Cyfrowemu Paszportowi Produktowemu – Pani Magda Fertsch-Ślęk przedstawiła zagadnienie od strony merytorycznej, Pani Anna Adamczyk (Axelote) – od strony praktycznej. Prelegentki przybliżyły studentom aktualne i przyszłe regulacje europejskie oraz realne zastosowania cyfrowych narzędzi wspierających transparentność, zrównoważony rozwój i obieg informacji o produkcie.
Dzięki udziałowi w wyjeździe studenci:
nauczyli się rozumieć i analizować procesy identyfikacji produktów i jednostek logistycznych,
poznali nowoczesne rozwiązania cyfrowe stosowane w biznesie, w tym kody 2D oraz Cyfrowy Paszport Produktowy,
rozwinęli umiejętność łączenia wiedzy teoretycznej z praktyką poprzez udział w warsztatach i grach symulacyjnych,
zwiększyli świadomość znaczenia standaryzacji, interoperacyjności i cyfryzacji w nowoczesnych organizacjach.
Zdobyta wiedza i doświadczenia będą dla studentów istotnym wsparciem zarówno w trakcie dalszych studiów, jak i po ich ukończeniu. Ułatwią one lepsze zrozumienie zagadnień omawianych na zajęciach z zakresu logistyki. Jednocześnie kontakt z praktyką rynkową oraz aktualnymi trendami regulacyjnymi zwiększa ich konkurencyjność na rynku pracy, szczególnie w sektorach związanych z handlem, logistyką, e-commerce i przemysłem.
Wyjazd do GS1 Polska stanowił wartościowe uzupełnienie programu kształcenia i pozwolił studentom lepiej przygotować się do wyzwań współczesnego rynku pracy.
Uniwersytet Kaliski będzie współpracował z Okręgową Izbą Adwokacką w Poznaniu. Podpisana w piątek umowa przewiduje m. in. umożliwienie studentom odbywania zajęć praktycznych w kancelariach adwokackich w całej Wielkopolsce.
– Celem niniejszego Porozumienia jest nawiązanie i rozwijanie współpracy Stron, w zakresie wspólnej organizacji przedsięwzięć dydaktycznych, naukowych oraz wzajemnego informowania się o podejmowanych przedsięwzięciach naukowych o tematyce prawnej, w tym konferencjach, seminariach, sympozjach itp. Dodatkowo w ramach współpracy Partner może objąć patronatem wybrane przez siebie wydarzenie naukowe organizowane przez Uniwersytet. Szczegółowe zasady współpracy w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, zostaną określone w drodze odrębnej umowy – czytamy w dokumencie.
– Cieszę się, że studenci prawa będą mogli praktykować u doskonałych adwokatów i na pewno na tym skorzystają – powiedziała dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu, adwokat dr Ewa Habryn-Chojnacka. – Będą wiedzieli w jaki sposób przygotowywać się w praktyce do wykonywania zawodu adwokata. Liczymy na to, że będziemy zacieśniać współpracę, dlatego że ona jest również w interesie Wielkopolskiej Izby Adwokackiej – jeśli studenci będą dobrze przygotowywani przez praktyków, będą wiedzieli na czym polega zawód adwokata i to zaprocentuje w przyszłości – zostaną dobrymi aplikantami i dobrymi adwokatami.
– W programie studiów duży nacisk kładziemy na praktyki i nasi studenci muszą je mieć gdzie odbywać, stąd nasza dzisiejsza umowa – dodał prof. Marek Szewczyk, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Kaliskiego. – Ta współpraca, którą dzisiaj rozpoczynamy, rozwiązuje ważny problem edukacyjny – poszerzamy dzisiaj możliwości odbywania praktyk zawodowych dla adwokatów.
– W Kaliszu jest kilkudziesięciu adwokatów i oni wyrazili gotowość przyjęcia na praktykę młodych adeptów sztuki, uczących się i to będzie korzystne dla obu stron. Studenci będą mogli poznawać zawód adwokata od podszewki, uczyć się, sprawdzić, czy to im się podoba, a jednocześnie będą się uczyć praktycznego wymiaru tego zawodu – dodała dr Habryn – Chojnacka.
– Dbam o jak najwyższy poziom naukowy i chciałbym rozszerzyć tę współpracę właśnie o działalność naukową, aby nasi naukowcy, którzy prowadzą badania, piszą artykuły i powiększają swój dorobek, powinni zainspirować do podobnych działań właśnie praktyków, ponieważ to może poszerzyć naszą działalność naukową, a na tym bardzo nam zależy – przyznał rektor Uniwersytetu Kaliskiego, prof. Andrzej Wojtyła, a dziekan Okręgowej Izby Adwokackiej w Poznaniu dodała, że jest takim wymiarem współpracy również zainteresowana.
Kierunek prawo został uruchomiony na Uniwersytecie Kaliskim w roku akademickim 2023/2024 r.
W ministerialnych statystykach rekrutacji na rok akademicki 2025/2026 budownictwo znalazło się w pierwszej dziesiątce najczęściej wybieranych kierunków studiów w Polsce. Ponad 14 tysięcy zgłoszeń kandydatów to wynik porównywalny z ekonomią oraz finansami i rachunkowością, a jednocześnie wyższy niż w przypadku wielu innych kierunków technicznych i językowych. Taka popularność świadczy o stabilnym zainteresowaniu branżą, ale ma też drugą stronę – oznacza rosnącą konkurencję wśród absolwentów wchodzących na rynek pracy. Studia pozostają niezbędnym fundamentem rozpoczęcia pracy w branży, ale przy tak dużej liczbie kandydatów widać, że o dobrym starcie decydują także dodatkowe umiejętności i zrozumienie, w jakim kierunku zmierza rynek. W dyskusjach o przyszłości budownictwa często na pierwszym planie jest technologia – mówi się o BIM-ie, automatyzacji czy nowych materiałach – tyle że zwykle są to narzędzia będące odpowiedzią na zmiany społeczne i nowe potrzeby użytkowników. Właśnie one wpływają na to, jak mieszkamy, pracujemy i poruszamy się po miastach, a tym samym na rodzaj inwestycji realizowanych dziś najczęściej. Pięć takich zmian widać dziś szczególnie wyraźnie w projektach, a dla absolwentów oznaczają one jedno – przewagę buduje się nie hasłami o technologii, tylko umiejętnością przełożenia tych trendów na konkretne decyzje projektowe, współpracę międzybranżową i detale wykonawcze.
Zmiana paradygmatu w projektowaniu i realizacji inwestycji
Tradycyjnie inżynieria lądowa przez dekady skupiała się głównie na nośności, trwałości i bezpieczeństwie, a potrzeby użytkownika traktowała jako coś względnie stałego. Dziś te same „twarde” umiejętności techniczne trzeba umieć zastosować w innym otoczeniu, ponieważ zmienia się struktura społeczeństwa, styl życia i oczekiwania wobec otaczającej przestrzeni. Inżynierowie projektują więc obiekty, które nie tylko spełniają normy, lecz także wspierają dostępność, komfort i odporność środowiskową, odpowiadając na wyzwania demograficzne i ekologiczne. Ta zmiana odsuwa na bok bezrefleksyjne powielanie części rozwiązań z ubiegłego wieku i premiuje elastyczność, myślenie o cyklu życia obiektu oraz integrację pracy wielu branż.
Dlatego też współczesny rynek pracy docenia osoby, które potrafią dostrzec powiązania między konstrukcją a dobrostanem mieszkańców – tego rodzaju podejście zwiększa atrakcyjność i jakość inwestycji, a jednocześnie pomaga ograniczać koszty utrzymania w czasie, wzmacniając tym samym jej wartość. Takiego sposobu spojrzenia nie da się wypracować wyłącznie z podręczników. Często wymaga ono wyjścia poza program zajęć, szukania praktyki projektowej i śledzenia trendów w urbanistyce oraz politykach miejskich. Budownictwo coraz częściej łączy wiedzę o materiałach i technologii wykonania z tematami dostępności, mobilności, retencji i zdrowia środowiskowego. Te procesy zaczynają zatem bezpośrednio wpływać na praktykę projektową i wykonawczą.
5 zmian społecznych, które widać w projektach
Transformacja sektora budowlanego ma dziś w pewnym stopniu źródła społeczne i wynika z trwałych procesów zachodzących w strukturze demograficznej oraz stylu życia mieszkańców dużych aglomeracji. Wystarczy przyjrzeć się zadaniom trafiającym dziś do biur projektowych i firm wykonawczych, aby zobaczyć pięć zmian wyraźnie obecnych w codziennej pracy inżynierów.
Starzenie się społeczeństwa
Starzenie się społeczeństwa sprawia, że coraz więcej osób chce funkcjonować samodzielnie w mieście jak najdłużej – także wtedy, gdy pogarsza się ich ogólna sprawność i rosną ograniczenia w mobilności. To przesuwa ciężar pracy w budownictwie z projektów „od zera” na modernizacje istniejącej tkanki miejskiej, w których celem jest usuwanie barier architektonicznych i poprawa bezpieczeństwa użytkowania. Rośnie więc udział inwestycji związanych z przebudowami budynków mieszkalnych i obiektów publicznych, audytami dostępności oraz projektowaniem infrastruktury pieszej, między innymi dojść i przejść, a także rozwiązań stosowanych na węzłach przesiadkowych i w przestrzeniach wspólnych osiedli.
W tego typu realizacjach o efekcie decydują drobiazgi – nawet poprawna koncepcja traci sens, jeśli pochylnię zaprojektuje się bez odpowiednich spoczników, nawierzchnia będzie śliska, a odwodnienie zadziała przeciw użytkownikowi. Projektowanie uniwersalne i ergonomia należą więc dziś do podstawowych oczekiwań wobec zespołów projektowych, zwłaszcza przy inwestycjach realizowanych w funkcjonującej zabudowie. Najbardziej poszukiwani są inżynierowie, którzy potrafią przełożyć potrzeby seniorów na konkretne rozwiązania techniczne i dopilnować ich na etapie realizacji. Umiejętność patrzenia na obiekt oczami użytkownika o różnych stopniach sprawności nie tylko podnosi jakość przestrzeni, ale też ogranicza ryzyko błędów, które ujawniają się dopiero na etapie odbiorów i eksploatacji.
Komfort jako parametr techniczny zamiast luksusowego dodatku
Zarówno inwestorzy, jak i użytkownicy końcowi traktują dziś komfort jako część wymagań, a nie element „ponad standard”. Widać to szczególnie na etapie odbiorów, kiedy komfort staje się kryterium oceny wykonanych prac, a niedociągnięcia błyskawicznie wracają w postaci reklamacji i sporów. Zmiana ta rzuca nowe światło na rolę fizyki budowli w procesie inwestycyjnym, ponieważ wiele problemów ma swoje źródło w detalach. To tam rozstrzyga się, czy przegrody i połączenia będą działały poprawnie w eksploatacji – bez chłodnych stref, zawilgoceń i przykrych niespodzianek po pierwszym sezonie.
Równie mocno na komfort wpływa akustyka, w której „parametr na rysunku” łatwo przegrywa z detalem połączenia i jakością wykonania. Dlatego o wyniku często decydują rozwiązania na styku architektury, konstrukcji i instalacji, szczególnie przy wentylacji, chłodzeniu i ochronie przed przegrzewaniem. Przewagę budują tu kompetencje typowo praktyczne – fizyka budowli, akustyka oraz umiejętność wyłapywania ryzyk w detalach i na styku branż, zanim staną się problemem użytkownika.
Ewolucja mobilności i nowe podejście do infrastruktury
W miastach zmienia się sposób poruszania – a wraz z nim założenia projektowe. W dużych ośrodkach samochód przestał pełnić rolę domyślnego środka transportu. Miejsc postojowych jest mniej, opłaty rosną, przez to na atrakcyjności zyskują adresy z dobrym dostępem do komunikacji publicznej. Mieszkańcy doceniają okolice, w których wszystkie podstawowe potrzeby mogą załatwić w ciągu krótkiego spaceru – stąd popularność koncepcji miast 15-minutowych, czyli układów, w których szkoła, sklepy, punkty usługowe, przychodnia, miejsca rekreacji i przystanki komunikacji miejskiej znajdują się w zasięgu ręki. Tak rozumiana „bliskość” zależy nie tylko od odległości, lecz także od ciągłości tras, bezpieczeństwa na skrzyżowaniach i sensownych powiązań z transportem publicznym.
Dla biur projektowych taki kierunek oznacza przesunięcie akcentów w zagospodarowaniu terenu. Ulica i przestrzenie wspólne mają utrzymać ciągłość tras pieszych i rowerowych, zapewnić wygodne dojścia do przystanków oraz sensowne miejsca przesiadki, a ruch samochodowy nie może porządkować całej geometrii. W tle cały czas działa logistyka dostaw „last mile” oraz kwestia parkowania, która wpływa na bezpieczeństwo oraz dostępność przestrzeni. Na etapie projektu szczególnego znaczenia nabierają detale, w których spotykają się różne funkcje przestrzeni. Przejścia, krawężniki, odwodnienie i zieleń często kumulują się w tych samych miejscach, a brak rezerwy przestrzeni szybko ujawnia kolizje z instalacjami. Takie projekty, od przebudów ulic po planowanie nowych osiedli, dają dużo pracy inżynierom, którzy łączą temat drogi z odwodnieniem, zielenią i czytelnością przestrzeni publicznej.
Model pracy hybrydowej oraz transformacja przestrzeni biurowych
Upowszechnienie pracy hybrydowej zmieniło sposób korzystania z biur, a w konsekwencji także sposób ich projektowania. W wielu organizacjach maleje liczba stałych stanowisk, a rośnie udział przestrzeni wspólnych, sal spotkań i stref do pracy zespołowej. Układ biura częściej ma odpowiadać na różne scenariusze dnia: spotkania, warsztaty, pracę projektową w grupach, a także cichą pracę indywidualną. Zmiana dotyczy więc nie tylko estetyki wnętrz, lecz przede wszystkim funkcji i sposobu użytkowania.
Na rynku przekłada się to na większą liczbę projektów typu fit-out oraz adaptacji istniejących budynków. W takich realizacjach praca zaczyna się od inwentaryzacji i sprawdzenia stanu obiektu – dokumentacja archiwalna nie zawsze oddaje aktualny układ konstrukcji i instalacji. Pojawiają się kolizje, ograniczenia wysokości, problemy z prowadzeniem tras instalacyjnych i konieczność dopasowania rozwiązań do warunków zastanych. Równolegle trzeba pilnować zgodności z wymaganiami przeciwpożarowymi i BHP, a przy pracach prowadzonych w działającym obiekcie dochodzi jeszcze sensowne etapowanie – tak, aby przebudowa nie paraliżowała użytkowania budynku. Tego typu projekty koncentrują się na przebudowach wnętrz oraz modernizacji instalacji i zaplecza technicznego budynku.
Rosnąca wrażliwość środowiskowa i optymalizacja zasobów
Większa świadomość środowiskowa inwestorów oraz zaostrzające się regulacje prawne kierują branżę w stronę oszczędniejszego zużycia energii i materiałów. Zmienia się logika decyzji po stronie inwestora – liczy się nie tylko koszt wykonania, lecz także koszty utrzymania w kolejnych latach. Zamiast wyburzeń wybiera się głęboką termomodernizację, przebudowy i scenariusze „drugiego życia” budynków. Przy takich projektach rośnie potrzeba policzenia wariantów i pokazania różnic między nimi.
W pracy inżynierów pojawia się zatem więcej zadań analitycznych, między innymi:
porównywanie wariantów rozwiązań pod kątem zużycia energii i materiałów,
szacowanie kosztów w cyklu życia obiektu (LCC),
obliczanie śladu węglowego stosowanych technologii i materiałów.
Wymagania środowiskowe obejmują też teren wokół obiektu. W projektach częściej uwzględnia się gospodarkę wodami opadowymi i ograniczanie przegrzewania, dlatego zagospodarowanie terenu obejmuje rozwiązania błękitno-zielone powiązane z odwodnieniem i zielenią.
Jak pokazać cenne umiejętności w CV i na rozmowie?
Na etapie rekrutacji różnice między kandydatami rzadko wynikają z samego dyplomu. O tym, kto zostaje zaproszony na rozmowę, częściej decyduje sposób opisania doświadczeń i umiejętności. W branży budowlanej szczególne znaczenie ma konkret – pokazanie, co dokładnie dana osoba robiła, w jakim kontekście i z jaką odpowiedzialnością.
W CV i na rozmowie lepiej sprawdza się opis konkretnych zadań niż ogólne deklaracje. Zamiast pisać „zaawansowana znajomość AutoCAD”, warto doprecyzować, do czego narzędzie było używane, na przykład do uzgadniania rysunków międzybranżowych i sprawdzania kolizji na konkretnym projekcie. Podobnie z praktykami – samo sformułowanie „praktyki na budowie” niewiele mówi, ale już zdanie o udziale w odbiorach, prowadzeniu checklist i weryfikacji zgodności robót z dokumentacją od razu pokazuje zakres odpowiedzialności i sposób pracy.
Inżynieria jutra – odpowiedź na potrzeby człowieka
Era postrzegania budynków wyłącznie przez pryzmat betonu i stali ustępuje miejsca architekturze zorientowanej na człowieka, w której potrzeby społeczne bezpośrednio dyktują kierunek prac projektowych. Inżynierowie mierzą się z wyzwaniami wynikającymi ze starzenia się populacji oraz upowszechnienia pracy hybrydowej wymuszających skupienie uwagi na precyzyjnej fizyce budowli i adaptacji istniejącej tkanki miejskiej. Nowoczesna mobilność oraz presja ekologiczna narzucają z kolei przejście na myślenie systemowe, w którym retencja wody i pełna dostępność determinują powodzenie każdej inwestycji. Budowanie pozycji rynkowej wymaga więc dzisiaj połączenia technicznego kunsztu z biegłością w dokumentowaniu decyzji oraz sprawnym prowadzeniem współpracy wielu branż jednocześnie. Przyszłość zawodowa specjalistów zależy od skutecznego przełożenia tych przeobrażeń cywilizacyjnych na trwałe rozwiązania techniczne szanujące zarówno użytkownika, jak i otoczenie naturalne.
Źródła:
Resi Capital – Miasto 15-minutowe – jak wygląda wygodne życie?
Kaliskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk oraz ks. dr hab. Sławomir Kęszka, prof. Uniwersytetu Kaliskiego, serdecznie zapraszają na spotkanie naukowe poświęcone promocji nowej publikacji z serii „Kaliszanie”.
Promowana publikacja
KS. JÓZEF SIERADZAN (1912–1996). KAPELAN POWSTANIA, PROBOSZCZ RYPINKOWSKI. ŻYCIE I POSŁUGA KAPŁAŃSKA autor: ks. prof. Sławomir Kęszka
Wydarzeniu towarzyszyć będzie również uroczyste podsumowanie obchodów:
Roku ks. Józefa Sieradzana,
Roku Kalisza – Miasta Królewskiego,
25-lecia poszerzenia granic Kalisza.
Informacje organizacyjne
Data: 28 stycznia 2026 r. Godzina: 16:00 Miejsce: Villa Calisia, al. Wolności 4, Kalisz
Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych historią Kalisza, działalnością duszpasterską ks. Józefa Sieradzana oraz dorobkiem naukowym autora publikacji.
Wczoraj odbyło się spotkanie pożegnalne dla studentów zagranicznych programu Erasmus+, z udziałem Prorektora ds. Studenckich, Kształcenia i Współpracy z Zagranicą, dr Tatiany Manasterskiej, prof. Uniwersytetu Kaliskiego.
W tym semestrze mieliśmy przyjemność gościć studentów z następujących uczelni partnerskich: Kolegji Universum, Al Zaytoonah University of Jordan, Bethlehem University, Namangan Engineering-Construction Institute, University of Prishtina, Sakarya University of Applied Sciences i Yalova University.
Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas, zaangażowanie i międzynarodową atmosferę, którą wnieśliście do naszej społeczności. Życzymy powodzenia w dalszej drodze akademickiej.
Spotkanie zostało sfinansowane ze środków Wsparcia Organizacyjnego w ramach programu Erasmus+.
Opens in a new windowOpens an external siteOpens an external site in a new window
